
3 Idiots எல்லாரும் பார்க்க வேண்டிய படம். இந்த படத்தை என் கூட வேலை பார்க்கும் சீனா, பிலிப்பின்ஸ் மக்கள் கூட விரும்பி பார்த்தாங்க. இதை பார்க்காத தமிழ் மக்களுக்காக ரீமேக் பண்ணியதற்காக ஷங்கரை பாராட்டனும். இதனால இன்னொரு நல்ல விஷயம், multi-starrer படங்கள் பாலிவுட் மாதிரி இங்கேயும் வந்திருக்கு. இனிமே இந்த மாதிரி வந்தா தான் கொஞ்சமாவது மக்கள் தியேட்டர்க்கு வந்து படம் பார்ப்பாங்க.
ஷங்கர்
ஜெயம் ராஜா மாதிரி ரொம்ப நல்லா ரீமேக் பண்ணி இருக்காரு. வசனம் எல்லாம் நல்லா இருக்கு. ஒரிஜினல் படத்துல கொண்டு வந்த அதே பீலிங்க்ஸ் கொண்டு வந்துருக்காரு. பாட்டு எல்லாம் மட்டும் ஷங்கர் படத்துல ஏற்கனவே பார்த்த மாதிரி தான் இருக்கு. படத்துக்கு சரியான ஆட்களை தேர்வு செய்திருக்காரு இலியனா தவிர.
விஜய்
அப்பாடி! ரொம்ப நாள் கழிச்சு பஞ்ச் டயலாக், அடி தடி, ஹீரோயிசம் இல்லாம வர்றாரு. இன்னொரு நல்ல விஷயம் அறிவுரை சொல்ற மாதிரி கிளைமாக்ஸ்ல நீளமான வசனம் கிடையாது. ஆமிர் கான் கூட எல்லாம் இவரை ஒப்பிட முடியாது, பட் நல்லா தான் செஞ்சிருக்காரு. சூர்யா பண்ணி இருந்தா இன்னும் நல்லா இருந்திருக்கும், ஏன்னா நம்ம ஊர்ல கலரா இருக்கவன் பொய் சொல்ல மட்டான்ற மாதிரி, கலர் கம்மியா இருக்கறவனை புத்திசாலியா ஒத்துக்க மாட்டாங்க. படத்துல ஆள் பார்க்க நல்லா இளமையா இருக்காரு.
சத்யராஜ்
போமன் இராணி லெவெலுக்கு கலக்கி இருக்காரு சத்யராஜ். அந்த வசன உச்சரிப்பு மட்டும் ஒரிஜினல் மாதிரி இருக்கணும்னு ஒரு மாதிரியா பேசறது செயற்கையா இருக்கு. அதை மட்டும் சத்யராஜ் பாணிக்கே விட்டு இருக்கலாம்.
ஜீவா
ஜீவாவும் ஷார்மன் ஜோஷிக்கு இணையா கலக்கலா பண்ணி இருக்காரு. இவரு நூறு சதவீதம் சரியானு தேர்வு இந்த ரோலுக்கு.
ஸ்ரீகாந்த்
இவரும் நல்லா தான் பண்ணி இருக்காரு ஆனா மாதவன் அளவுக்கு இல்லை. இருந்தாலும் பெருசா குறை ஒன்னும் சொல்ல முடியாது.
சத்யன்
இவரு சான்ஸ்ஸே இல்லை. ஜீவாவுக்கும் இவருக்கும் மட்டும் தான் புல் மார்க்ஸ். 3 Idiotsல இந்த ரோல் ரொம்ப முக்கியமானது. இதை இவர விட்டா வேற யாரும் இவ்வளோ நல்லா பண்ணி இருக்க முடியாது.
இலியனா
படத்துல இருந்த ஒரே குறை இவங்க தான். சில இடத்துல பார்க்க முடியலை. குரூப்பா டான்ஸ் ஆடும் போது இவங்கள கண்டு பிடிக்கவே கஷ்டமா இருக்கு. ஒரு காட்சியில இவங்க பேசற லோக்கல் தமிழ் ரொம்ப கொடுமை. வேற யாரையாச்சும் போட்டு இருக்கலாம்.
மத்தப்படி ஒளிப்பதிவு ரொம்ப அருமை. இசை பரவா இல்லை. அஸ்கு லஸ்கா பாட்டு மட்டும் தான் எனக்கு ஞாபகம் இருக்கு. இடைவேளைக்கு அப்புறம் வர பாட்டெல்லாம் கடுப்பேத்துற மாதிரி இருந்துது.
3 Idiots பார்க்கலைன்னா, கண்டிப்பா பார்க்கலாம். இதை தான் பார்க்கணும்னு இல்லை, ஹிந்தி தெரிஞ்சா 3 Idiotsயே பாருங்க.
Saturday, January 14, 2012
நண்பன் - 100% ரீமேக்
Posted by Sathiya at 12:12 AM 2 comments
Labels: Cinema, Movie Reviews, சினிமா
Thursday, December 8, 2011
ஒஸ்தி பத்தி....

இப்போ தான் ஒஸ்தி பாத்துட்டு வரேன். படம் ஓகே தான். இது தபாங் ஹிந்தி படத்தோட ரீமேக். ஹிந்தில மிக பெரிய ஹிட். அதுக்கு முக்கிய காரணம் சல்மான். ரொம்ப தெனாவட்டா, ஸ்டைலா பண்ணி இருப்பாரு. சிம்பு சொல்லவே வேண்டாம், ஸ்டைலோ ஸ்டைலு. போலீஸ் ரோல் இவருக்கு சரி பட்டு வருமான்னு யோஸிச்சேன், பரவா இல்லை ஓரளவுக்கு பொருந்தி இருக்கு. ஜித்தன் ரமேஷ் சிம்புவோட அண்ணனா வர்றது கொஞ்சம் ஓவர். வேற யாரையாச்சும் போட்டு இருக்கலாம்.
சந்தானம், மயில்சாமி, தம்பி ராமையா எல்லாரும் சேர்ந்து சிம்புவோட ஒரே ரகளை. படம் முழுக்க ஜாலியா தான் போகும். தபாங் படம் பாக்காதவங்களுக்கு இன்னும் நல்லாவே போகும். ரிச்சாவுக்கு மயக்கம் என்ன படத்துல நடிக்க எவ்வளோ நல்ல ஸ்கோப்போ அதுக்கு நேர் மாறா இந்த படத்துல பெருசா ஒன்னும் இல்ல. எண்ணி ஒரு நாலு டயலாக், அவ்வளோ தான். ஆனா நல்லா தான் இருக்காங்க:) நிறைய நேரம் கண்ணுலயே பேசிடறாங்க. சோனு சூத் தான் படத்தோட வில்லன். தபாங் படத்துலயும் இவர் தான் வில்லன். இவருக்கு பொருத்தமான ரோல் தான். சல்மான் ஒடம்புக்கு இவரு ஒடம்பு பொருத்தமா இருக்கும். இவரு ஒடம்ப காட்டறாருன்னு சிம்பு கடைசி சண்டையில ஒடம்ப காட்டறது சின்ன புள்ள தனமா இருந்தது. சிரிப்பு தான் வந்துது.
படத்துல பாட்டு எல்லாம் சூப்பர். வழக்கம் போல சிம்பு கலக்கல் டான்ஸ். இவரு இருந்தா தான் பாட்டே கலை கட்டுது. கலாசலா பாட்டு ஆரம்பத்துல டான்ஸ் எல்லாம் ஒன்னும் பெருசா தெரியல. சிம்பு உள்ள வந்த உடனே தான் ஒரு வேகமே வரும். இந்த பாட்டுக்கு தான் தியேட்டர்ல பயங்கரமான விசில். படத்துல பாராட்ட வேண்டிய இன்னொரு விஷயம் வசனம். யாரு எழுதினான்னு தெரியல ஆனா நல்லா இருந்தது. படத்துல எல்லாரும் பேசுற ஸ்லாங் கொஞ்சம் உறுத்தலா இருக்கும். சிம்பு வில்லன் கிட்ட எவ்வளோ நாள் தான் நான் கெட்டவனாவே நடிக்கிறதுன்னு சொல்லுற டயலாக் அஜித்தை ஞாபகபடுத்தும். படம் முழுக்க இது மாதிரி நக்கலா நிறைய வசனங்கள். ஆரம்பத்துல அம்மாவை வேற இழுத்து இருப்பாங்க. இது யாரோட யோசனைன்னு தெரியல.
நோ பெரிய செண்டிமெண்ட்ஸ், நோ கருத்து கந்தசாமீஸ், நோ ஓவர் பில்ட்-அப்ஸ்....சும்மா குடும்பத்தோட ஜாலியா டைம் பாஸ் பண்ண இந்த படம் பாக்கலாம்.
Posted by Sathiya at 1:11 AM 1 comments
Labels: Cinema, Movie Reviews, சினிமா
Thursday, December 23, 2010
மன்மதன் அம்பு - ஷார்ப்பு
பல மாதங்களுக்கு பின் ஒரு பதிவு போடலாம்னு தோனுச்சு. இத்தனை நாள் கண்ணா பின்னாவென்று ஆணி புடுங்கியதால் பதிவு போட நேரம் கிடைக்கவில்லை. அது மட்டுமில்லாமல் வீட்டிற்கு வந்து கணினியில் உட்கார என் ஒன்றரை வயது மகளும் அனுமதிப்பதில்லை.(என் மனைவி மட்டும் எப்படி தான் facebookல game ஆடறாலோ:) வருட கடைசி என்பதால் இப்போ ஆணி புடுங்கற வேலை கொஞ்சம் கம்மிதான். இருப்பினும் இந்த பதிவை வீட்டில் இருந்து தான் எழுதுகிறேன், என் மகள் தூங்கிய பின். இப்போ தான் மன்மதன் அம்பு முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்த்துட்டு வரேன். சரி இந்த படத்தின் விமர்சனத்தையே போட்டுடலாம்னு எழுத ஆரமிச்சிட்டேன்.
இந்த படம் நாளை தான் இந்தியாவில் ரிலீஸ் ஆகிறது. இங்கு (சிங்கப்பூரில்) எப்போதும் ஒரு நாள் முன்பே ரிலீஸ் ஆகி விடும். எந்திரனும் இப்படி தான் பார்த்தோம். ஆனால் எந்திரன் இணையதளம் வழியாக பதிவு செய்யும் பொழுது முக்கால்வாசி தீர்ந்து விட்டிருந்தது. இந்த படத்திற்கோ வெறும் எட்டு சீட்டுகளே பதிவாகி இருந்தது. இது கொஞ்சம் யோசிக்க வைத்தது, இருப்பினும் கமல், கே.ஸ். ரவிக்குமார் காம்பினேஷன் ஆச்சே. சரின்னு புக் பண்ணிட்டேன்.
படம் சூப்பரா இருந்ததுன்னு சொல்வதை விட நல்ல டைம் பாஸ், நல்லா மனசு விட்டு சிரிக்க முடிஞ்சிது. தெனாலி, பஞ்சதந்திரம் அளவுக்கு காமெடி இல்லைனாலும் படம் நல்லா தான் இருந்தது. கண்டிப்பா ஹிட் ஆகும். கமலோட நடிப்பு ரொம்ப எதார்த்தம். உண்மைய சொன்னா படம் முழுக்கவே ரொம்ப யதார்த்தமா தான் இருந்தது. ரொம்ப சினிமாத்தனமா தெரியல.
படத்துல ஒரு நடிகையாகவே வராங்க த்ரிஷா. அதனால சூர்யா ஒரு கெஸ்ட் அப்பியரன்ஸ் வேற. த்ரிஷாவ காதலிச்சு கட்டிக்க போற வேஷத்துல மாதவன். இவங்களுக்குள்ள ஒரு சின்ன சண்டை வந்து பிரிஞ்சு போறாங்க. தன் தோழி சங்கீதாவுடன் வெளிநாடுகளுக்கு சுற்றுலா செல்லும் த்ரிஷாவை வேவு பார்க்க மாதவன் அனுப்பும் நபர்தான் கமல். முன்னாள் ராணுவ மேஜர்.
ரமேஷ் அர்விந்த் கமலின் நண்பராக வந்து கலக்கி இருக்கார். இதுவரை அவர் நடித்ததிலேயே எனக்கு பிடிச்சது இதுதான். ரொம்ப இயல்பா செய்திருந்தார். முதல் காட்சியிலேயே கண்களை கலங்க வைத்து விட்டார். கமலுக்கும் இவருக்கும் உள்ள நட்பை மிக மிக அழகாக காட்டி இருந்தார்கள்.
இன்னொரு விஷயம் த்ரிஷா உள்பட படத்துல எல்லோரும் சொந்த குரலிலேயே பேசி இருக்கிறார்கள். த்ரிஷா கவிதை சொல்வது மட்டும் கொஞ்சம் காமெடியா இருந்துச்சு, மற்றபடி ஓகே. மாதவன் வழக்கம் போல நல்லா பண்ணி இருக்கார். கமல் படத்துல இவர் எப்பவுமே கலக்குவார். த்ரிஷாவும் ரொம்ப இயல்பா நடிச்சிருக்காங்க. நடிப்பில் நல்ல முன்னேற்றம் தெரியுது. சங்கீதா முதல் பாதியில் சும்மா ஒப்புக்கு சப்பா மாதிரி தெரிஞ்சாலும், இரண்டாவது பாதியில் கலக்கிட்டாங்க. அவங்க பயனா வர வாண்டும் நல்லா பண்ணி இருக்கான்.
அப்புறம் கலவாணி புகழ் ஓவியா கொடுத்த பில்ட்-அப்ப பார்த்தவுடனே, அவங்க தான் இரண்டாவது கதாநாயகி என்று நினைத்தேன். கடைசீல அவங்க படத்துல வாம்மா மின்னல் மாதிரி தான் வந்துட்டு போறாங்க. அவங்க வர்றது ரெண்டே காட்சி, அதுல அவங்க டயலாக் பேசுன மாதிரி ஞாபகமே இல்லை. Cochin ஹனீபா இல்லாத குறையை ஒரு புது மலையாள நகைச்சுவை நடிகர் ஓரளவுக்கு நிறைவு செய்திருக்கார். இருப்பினும் அவர் செய்வது ஹனீபாவையே நினைவூட்டுகிறது.
இந்த படத்துக்கு கமலே வசனம் எழுதி இருக்காரு Crazy மோகன் கிடையாது. அதனால வசனங்கள்ல அந்த கடி ஜோக்ஸ் இல்லை, புத்திசாலி தனமா இருந்துச்சு. உதாரணத்துக்கு பொண்ணுங்க மனசு தனக்கு 33% ஆவது புரியும்னு த்ரிஷாவிடம் சொல்லுவது. நீல வானம் பாடல் மனதை வருடுகிறது. கமலின் பிளாஷ் பேக் முழுவதும் ஒரு பாடலில் பின்னோக்கியே காட்டி இருக்கிறார்கள். இது ரொம்ப வித்தியாசமாக, நல்லா இருந்துச்சு. வெளி நாடுகளில்(France, Venice etc) மிக அழகாக படம் பிடித்திருக்கிறார்கள்.
ஆக மொத்தத்தில் படம் குடும்பத்துடன் பார்த்து மகிழ வேண்டிய படம். கமல் படம் என்று பயப்படாமல் சின்ன பசங்களையும் கூட்டிட்டு போகலாம்:)
Posted by Sathiya at 11:46 PM 1 comments
Labels: Cinema, Manmadhan Ambu, Movie Reviews, சினிமா
Saturday, March 21, 2009
என்ன அழகு எத்தனை அழகு!
அனைவருக்கும் வணக்கம்! ஒரு நீண்ட நாள் இடைவெளிக்கு அப்புறம் போடும் பதிவு இது. முதல் பதிவே இந்த மாதிரி போடனுமானு கொஞ்சம் கஷ்டமா தான் இருக்கு. இருந்தாலும் "யான் பெற்ற இன்பம் பெருக இவ்வையகம்'னு பெரியவங்க சொல்லிவிட்டு போயிருக்கறதால தவிர்க்க முடியல. அது மட்டும் இல்லாம என்னை மாதிரியே இவரும் நீண்ட நாள் இடைவெளிக்கு அப்புறம் வந்திருக்காரு.
இன்னமும் இளமை மாறாமல் எப்படி அம்சமா இருக்காருன்னு பாருங்க. இந்த படங்களை பார்த்தாலே தெரியுது படம் சூப்பர் ஹிட் ஆயிடும்னு. அதனால எல்லாரும் இப்போவே டிக்கெட் புக் பண்ணி வச்சுக்குங்க.
இந்த படங்களை நான் மும்மூரமா வேலை செஞ்சிட்டிருந்த போது ஒருத்தன் ஈமெயில் பண்ணினான். பார்த்ததும் அப்படியே ஆனந்த கண்ணீர் வந்திருச்சி. சரின்னு அப்படியே எனக்கு தெரிஞ்சவங்களுக்கெல்லாம் அனுப்பி விட்டேன். பதிலுக்கு அவங்க கோவத்துல அனுப்பின வார்த்தைகளை பார்த்ததும் இரத்த கண்ணீரே வந்திருச்சிங்க:(




Wednesday, August 13, 2008
குசேலன் - ஒரு திருவிளையாடல்
திருவிளையாடலுக்கும், குசேலனுக்கும் என்ன சம்பந்தம்னு யோசிக்கிறீங்களா? அது வேற ஒன்னும் இல்ல. சூப்பர் ஸ்டாருக்கு நெருங்கிய வட்டாரத்தில் இருந்து, எனக்கு கிடைத்த நம்பத்தகுந்த செய்தி இது. அதாவது இந்த குசேலன் படம் சூப்பர் ஸ்டாரின் திருவிளையாடல்களுள் ஒன்றாம்.
எல்லா சக நடிகர்களும்(தேவர்களும்), சில அல்லக்கைகளும் சென்று சூப்பர் ஸ்டாரிடத்தில் முறையிட்டுள்ளனர். தங்கள் படங்கள் சூப்பராக இருந்தும் சுமாராகவே ஓடுகிறதாகவும், டீ ஆத்தறவனெல்லாம் திரை விமர்சனம் பண்ணி படத்தை ஓட விடாம பண்ணிடரதாகவும், இதற்கு சூப்பர் ஸ்டார் தான் ஒரு வழி பண்ண வேண்டும் என்றும் முறையிட்டுள்ளனர். குருவி, இந்திரலோகத்தில் ந அழகப்பன், அரசாங்கம் போன்ற பல படங்கள் இதனால் பாதிப்படைந்து உள்ளதாகவும் தெரிவித்துள்ளனர். சிவாஜி, தசாவதாரம் படம் கூட நல்லா இல்லைன்னு பலர் எழுதி இருப்பதை அவரிடத்தில் காட்டி இருக்கிறார்கள்.
வெகுண்டு எழுந்த ரஜினியும் உண்மையிலேயே ஒரு மட்டமான படம்னா அது எப்படி இருக்கும்னு மக்களுக்கு புரிய வைக்க தீர்மானித்தார். இப்படி தீர்மானித்தவுடனே அவரின் மனதில் தோன்றிய முதல் இயக்குனர் பி.வாசு தான். இருப்பினும் பேரரசுவும் பி.வாசுவுக்கு ஒரு நல்ல போட்டியாக இருந்திருக்கிறார். ஆனால் பேரரசு தன் கதைக்கு கண்டிப்பாக 'பெங்களூரு' என்று தான் பெயர் வைப்பேன் என்று அடம் பிடித்ததால் அடித்தது யோகம் பி.வாசுவிற்கு. பி.வாசுவும் தன் கையில் கிடைத்த பூ மாலையை சும்மா பிரிச்சி மேய்ந்திருக்கார். நடிப்பிற்கு பசுபதியும், எரிச்சலுக்கு வடிவேலுவும், கடுப்பிற்கு மீனாவும், அறுவைக்கு மற்ற எடுபிடிகளும், ஆறுதலுக்கு சூப்பர் ஸ்டாரும், கிளு கிளுப்பிற்கு நயன்தாராவும், ஒப்புக்கு சப்பாவிற்கு பிரபுவும் இருக்க மொக்கையான இசையுடன் படு மொக்கையா எடுத்த படம் தான் குசேலன்.
இப்படி ஒரு படம் எடுக்க செய்து, தனது இந்த திருவிளையாடல் முயற்சியில் வெற்றியும் கண்டுள்ளார் சூப்பர் ஸ்டார். படத்தை பார்த்திருந்தீங்கனா உங்களுக்கு அது புரியும். பலர் இந்த படத்தை பார்த்து விட்டு குருவியை கோவில் கட்டி கும்பிட வேண்டும் என்று சொல்வதே இதற்கு சான்று.
இதை எல்லாம் தெரியாமல் அப்பாவியாக சென்று படத்தை பார்த்து விட்டு வந்தவன் நான். இதற்கு காரணம் இந்த விமர்சனம் தான். நான் முதன் முதலாக குசேலனை பற்றி படித்த விமர்சனம்:
Stupendous! Marvelous! Wordless! It’s so surprising to see that Director Vasu has churned out a best movie in his entire career.......
Verdict: Strictly recommended to watch
எந்த புண்ணியவானோ படத்தை பார்த்துட்டு, வேணும்னே இப்படி எழுதி பல பேரை சிக்க வச்சிருக்கார். நல்லா இருங்கையா! "First impression is the best impression" இல்லையா! நானும் இதுக்கு அப்புறம் சில நேர்மாறான விமர்சனங்களை படித்தும் மனம் ஒத்துகொள்ள முடியாமல்(தலைவர் படமாச்சே) படத்துக்கு போயிட்டேன். கடைசியில் பட்டால் தான் தெரியும் என்பது நிஜமாகி விட்டது.
படத்துக்கு எனது நண்பர்களையும் அழைத்து சென்றிருந்தேன். நண்பர் ஒருவரின் ஐந்து வயது மகனை முதல் முறையாக திரையரங்கிற்கு அழைத்து சென்றோம். அவன் 'சிவாஜி' படத்தை நல்லா ரசித்து பார்த்தான் என்று சொன்னார்கள். சரி என்று அவனை தைரியமாக அழைத்து சென்றோம். படம் ஆரமிச்சு ஒரு அறை மணி நேரம்தான் இருக்கும், பையன் தூங்கிட்டான். இனிமே அவன் படம் பார்க்க கூட்டிகிட்டு போனா வருவானா?
படம் முடிஞ்சி நைட் வெளிய வரும்போது மணி பத்து. வெளியில அடுத்த ஷோ பார்க்க ஆவலா நின்னுகிட்டு இருந்தவங்களை எல்லாம் பார்க்க பாவமா இருந்துச்சு. பின்ன, நாங்களாச்சும் ஏழு மணி ஷோ, அதுக்கே எங்களால முடியல.
இது வரை இப்படி ஒரு மொக்கை படத்தை நான் தியேட்டர் சென்று பார்த்ததே இல்லை. ஒரு டாகுமெண்டரி படம் கூட இன்னும் நல்லா இருந்திருக்கும். பி.வாசு வாழ்க! நான் தலைவர் படத்தை பற்றி இப்படி எழுதுவேன் என்று நினைக்கவேயில்லை:( மொத்தத்தில், குசேலன் = இரண்டு வீராசாமி!
Posted by Sathiya at 9:54 AM 17 comments
Labels: Cinema, Movie Reviews, சினிமா
Wednesday, July 2, 2008
நடிகர் சங்கமும், திரையுலகின் முதல் சூப்பர் ஸ்டாரும்
இதை பற்றி நான் ஒரு மாதம் முன்னரே எழுத வேண்டும் என்றிருந்தேன். நேரம் கிடைக்கவில்லை. இப்போ தினமும் சன் டிவியில் 75 ஆண்டு தமிழ் சினிமா கொண்டாட்டம் என்று தினமும் ஒரு பழைய படத்தை இரவில் ஒளிபரப்பி வருகிறார்கள். அதை பார்த்ததும் எனக்கு இந்த பதிவை போட வேண்டும் என்று தோனியது.
Posted by Sathiya at 9:35 AM 7 comments
Labels: Cinema, சமூகம், சினிமா, நிகழ்வுகள்
Monday, June 16, 2008
தசாவதாரத்தின் டாப் 10 அவதாரங்கள்
இந்த பாத்திரம் நாம் அனைவரும் ஏற்கனவே அவ்வை ஷன்முகியில் பார்த்த ஒன்றாக இருந்தாலும், இதில் இவர் எடுத்து கொண்ட சிரத்தை அபாரம். இதில் பாட்டியாக நடித்தது மட்டும் இல்லாமல், உயரம் கம்மியாகவும் இருப்பார். பார்க்க ஆச்சரியமாக இருந்தது. 'முகுந்தா முகுந்தா' பாட்டில் கமலே இந்த பாட்டி பாடுவது போல் பாடியிருப்பரே, அது அவரால் எப்படி தான் முடிந்ததோ. இந்த பாட்டி தான் பிராமினராக இருந்தாலும் ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தை சேர்ந்த இளைஞனை தன் மகனாக நினைத்து கட்டி அழுவும் போது, அவரை தடுப்பவரை பார்த்து, "போடா ஜாதி பிசாசே' என்று திட்டும் போது நெஞ்சில் நிற்கிறார்.
இவரும் படம் முழுவதும் வருவார். ஆரம்பத்தில் இவரது வேஷம் சற்று செயற்கையாக தெரிந்தாலும், போக போக அதில் கமல் தெரிய மாட்டார். யாரோ ஒரு நிஜமான ஹாலிவுட் வில்லன் போல தான் தோன்றும். அந்த அளவுக்கு அருமையாக பண்ணி இருப்பார் கமல். அவரது ஆங்கில ஸ்லாங் ரொம்ப நல்லா இருக்கும்.
இந்த படத்தின் இரண்டாவது காமெடியன் இவர்தாங்க. சான்ஸ்ஸே இல்லை. இவரது காட்சிகள் அனைத்தும் சிரிப்பை வரவழைக்கும். இதை எப்படி தைரியமாக புஷுக்கே போட்டு காமிக்க முயற்சி பண்ணுகிறார்களோ தெரியல. ரொம்ப தைரியம் தான். உதாரணத்துக்கு ஒன்றை சொல்லுகிறேன். புஷ் தன் உதவியாளரை பார்த்து ஒரு விளக்கத்தை கேப்பார். அதற்கு அவர், "It's so complicated. Let me explain" என்று கூறுவர். உடனே புஷ், "If it's so complicated, then no need to explain" என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு ரியாக்சன் கொடுப்பார். இன்னொரு இடத்தில், அந்த பயோகெமிக்கல் கிருமியை அழிக்க அவர் தன் உதவியாளரிடம், "Can we do something about this with Nuclear weapons?" என்று கேட்கும் இடத்தில் ங்கொக்கா, மக்கா அடக்க முடியல. சிரிப்பை தாங்க. கமலுக்கு எவ்வளோ குசும்பு பாருங்க.
7. கோவிந்தராஜன் ராமசுவாமி
இவர் தான் ஒரு விஞ்ஞானி. படம் பூராவும் இவர்தான் ஓடிக்கொண்டே இருப்பார். இந்த பாத்திரம் நமக்கு மிகவும் பரிட்சயமானது. அதனால் அவ்வளவாக ஈர்க்கவில்லை. இவர், "கடவுள் இல்லைன்னு எங்கே சொன்னேன், இருந்திருந்தா நல்லா இருக்கும்னு தானே சொன்னேன்" என்று சொல்லும் வசனம் இன்னும் மனதில் நிற்கிறது.
8. ஷிங்கென் நரஹசி
இந்த கமல் ஒரு ஜப்பானிய கராத்தே மாஸ்டர் பாத்திரம். இதில் இவர் முக அமைப்பே வேறு மாதிரியாக இருக்கும். கண்களும் சற்று வித்யாசமாக தெரியும். ஆனால் கூடவே அந்த செயற்கை தனமும் தெரியும். இதையும் மிக சிறப்பாக செய்திருக்கிறார் கமல். கடைசியில் போடும் சண்டை காட்சி அற்புதம். அப்போது இவரை பார்த்து ஃபிலெட்சர் கமல் "Remember Hiroshima" என்று சொல்ல, பதிலுக்கு இவர் "Remember Pearl Harbour" என்று சொல்வது அபாரம்.
9. அவதார் சிங்
இந்த கமல் ஒரு தமிழ் தெரிந்த பாட்டு பாடும் சிங். இதில் இவரது வேஷம் ரொம்பவே செயற்கையாக தெரிந்தது எனக்கு. இதில் இவரது நடிப்பும் சற்று பரிட்சயமாகவே இருந்தது. அதனால் இந்த பாத்திரம் என்னை அவ்வளவாக கவரவில்லை.
10. கலிஃபுல்லா முக்தார்
இது ஒரு ஏழு அடி உள்ள உயரமான முஸ்லீம் இளைஞன் பாத்திரம். இந்த வேஷமும் ரொம்பவே செயற்கையாக தெரிந்தது. ஆனால் கமலின் நடிப்பால் அதை கொஞ்சம் மறைத்து விட்டார். இதில் இவர் பேசும் தோரணையும் ரொம்ப நல்லா இருக்கும்.
சரி இப்போ படத்தின் நிறைகளையும், குறைகளையும் பார்ப்போம்.
நிறைகள்:
1. கமலின் அபார நடிப்பும், புதுமையான முயற்சியும். கண்ணை மூடிக்கொண்டு வெறும் வசனத்தை கேட்டாலே எது எந்த கமல் என்று சுலபமாக சொல்லிவிட முடியும்.
2. பன்னிரெண்டாம் நூற்றாண்டில் எடுக்கப்பட்ட காட்சி.
3. படத்தின் வசனமும், அருமையான பின்னணி இசையும்.
4. அருமையான ஒளிப்பதிவு.
குறைகள்:
1. பாடல்கள். முதல் பாடல் 'கல்லை மட்டும்' நல்லா இருக்குன்னு பார்த்தால் அது காப்பி அடித்த பாடலாம். அந்த பாடலை பார்க்கும் பொழுது நான் பின்னணியில் தான் வருகிறது என்று நினைத்தேன். பிறகு பார்த்தால் அதை கமல் பாடுகிறார். அவருக்கு அந்த குரல் சற்றும் பொருந்தவில்லை. என்னை மிகவும் கவர்ந்த பாடல் 'முகுந்தா' பாடல் தான். இதற்கு ரேஷ்மையா தான் இசையமைத்தாரா என்று நம்ப முடியவில்லை.
2. அஸின் பாத்திரம் கொஞ்சம் எரிச்சலை மூட்டுகிறது. உயிரும், மானமும் போகும் நேரத்திலும் சும்மா பெருமாள், பெருமாள் என்று சுற்றி கொண்டிருப்பது கொஞ்சம் ஓவர்.
3. வன்முறை காட்சிகள். கொலைகளும், இரத்தமும் நிறைய இருக்கிறது படத்தில்.
4. புரிந்து கொள்ள சற்று கடினமான திரைக்கதை. கமலிடம் இருக்கும் ஒரு கெட்ட பழக்கம் அவர் தன் லெவெலுக்கே யோசித்து படத்தை எடுத்து விடுவார். சாதாரண மக்களுக்கும் புரியிற மாதிரி எடுக்க மாட்டார். உதாரணத்திற்கு "Jurassic Park" படத்தை எடுத்து கொண்டால் அதில் Dinosaursசை எப்படி ஒரு கொசுவில் இருந்து உருவாக்கினார்கள் என்பதை தெளிவாக காண்பித்திருப்பார்கள். அதே போல் கமலும் இந்த "Chaos", "Butterfly effect", இதை எல்லாம் கொஞ்சம் விளக்கி இருக்கலாம்.
5. படத்தில் இன்னொரு நெருடலான விஷயம் கடைசியில் சுனாமி வந்துட்டு போனதுக்கப்புறம் ஊரே அங்கும் இங்கும் ஓடிக்கொண்டு, அலறிக்கொண்டு இருக்கும் போது, கமலும் அசினும் நின்று ரொமான்ஸ் பண்ணிக் கொண்டிருப்பது. இதை தவிர்த்திருக்கலாம்.
Posted by Sathiya at 3:21 PM 15 comments
Labels: Cinema, Movie Reviews, சினிமா
Tuesday, June 10, 2008
சர்வதேச இந்திய திரைப்பட விழாவில், இந்தியா என்பது பாலிவுட்டை குறிக்கும்
IIFA என்பது சர்வதேச இந்திய திரைப்பட விழா(International Indian Film Academy) ஆகும். 2008க்கான இந்த விழா தற்போது பாங்காக்கில் நடை பெற்று கொண்டிருக்கிறது. சென்ற வருடம் துபாயில் நடைபெற்றது. சர்வதேச விழா என்பதால் வெளிநாடுகளில் நடத்துகிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.
ஆனால் இதில் மிகவும் நெருடலாக இருப்பது அந்த 'இந்தியா' என்பது தான். ஏன் இப்படி சொல்கிறேன் என்று புரியவில்லையா? கீழே உள்ள பட்டியலை பாருங்கள்:
Best Picture: Guru, Chak De India, Jab We Met, Om Shanti Om, Life In A Metro
Best Actor: Abishek Bachchan - Guru, Akshay Kumar - Bhool Bhulaiyaa, Salman Khan - Partner, Shah Rukh Khan - Chak De India, Shahid Kapoor - Jab We Met
Best Actress: Aishwarya Rai - Guru, Deepika Padukone - Om Shanti Om, Kareena Kapoor - Jab We Met, Tabu - Cheeni Kum, Vidya Balan - Bhool Bhulaiyaa
முழு பட்டியலையும் கான இங்கே கிளிக்கவும்.
பட்டியலை பார்த்ததும் உங்களுக்கு நான் சொல்ல வர்றது புரிஞ்சி இருக்கனுமே? இதில் இருப்பது எல்லாம் வெறும் பாலிவுட் படங்கள் மட்டும் தான். இந்தியால இவங்க மட்டும் தான் படம் எடுக்கராங்களா? இவங்க எடுக்குற பத்து படத்துல எட்டு படம் ஏதாவது ஒரு ஆங்கில படத்த பார்த்து காப்பி அடிச்சதா இருக்கும். அது மட்டும் இல்லாம அந்த பத்துல ஒன்னு மட்டும் தான் ஹிட் ஆகும். இவங்க எப்படி இதை 'சர்வதேச இந்திய திரைப்பட விழா' என்று சொல்லலாம்? இதில் இருப்பது வெறும் பாலிவுட் படங்கள் தானே?
இப்போ இங்கயும் கொஞ்ச போயி பாருங்க. ஒசியன் சினிபேன் பெஸ்டிவல் ஆப் ஆசியான் அண்ட் அராப் சினிமா(Osian Cinefan, Festival of Asian & Arab Cinema), இந்திய படங்களின் பிரிவில் பருத்திவீரனை சிறந்த படமாகவும், அதில் நடித்த ப்ரியாமணியை சிறந்த நடிகையாகவும் தேர்வு செய்திருக்கிறார்கள். இது மட்டும் இல்லாமல் பெர்லின் திரைப்பட விழாவில் கூட பருத்தி வீரனுக்கு சிறந்த படத்துக்கான சிறப்பு பரிசு கொடுத்திருக்கிறார்கள். இவங்களுக்கு தெரிவது நம்மூர் காரர்களுக்கு ஏன் தெரிய மாட்டேங்குது? தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, கன்னடம் ஆகிய எந்த மொழி படத்தையும் இவர்கள் மதிப்பதில்லை. இவர்கள் இப்படி செய்வதால் சர்வதேச அரங்கில் இந்திய படங்கள் என்றாலே பாலிவுட் படங்கள் தான் என்றாகி விட்டது.
போன முறை துபாயில் இந்த விழா நடந்த பொழுது கேரள சூப்பர் ஸ்டார் மம்மூட்டி இதை எதிர்த்து அந்த விழாவிலேயே குறை கூறி பேசினார். அந்த தைரியம் வேறு யாருக்கும் வராது. அதற்காக அவரை பாராட்டுகிறேன். இதனால் தான் என்னவோ இம்முறை தென்னிந்தியாவில் இருந்து யாரையும் கூப்பிடவில்லை என்று நினைக்கிறேன். அந்த விழாவில் மம்மூட்டி பேசியது இது தான்: "Indian cinema is not just Bollywood, and Hindi is not the only language. Why should our films be called South Indian cinema instead of being under the banner of Indian films?"
இவ்வளோ சொல்லியும் இவங்க இன்னும் திருந்தல. இதுல இன்னொரு விஷயம் கவனிச்சீங்களா? தாரே ஜமீன் பர்(Taare Zameen Par) என்ற அருமையான படம் ஆமிர் கான் இயக்கத்தில் வெளி வந்ததே ஞாபகம் இருக்கா? அந்த படமும் இந்த பட்டியலில் இல்லை. ஷாருக்கான் படத்துக்கு(Chak De India) மட்டும் ஒன்பது விருதுகள். இதுலயுமா அரசியல்? ஒரு வேலை இந்த படம் டிசம்பர் மாதம் வெளி வந்ததால் அடுத்த வருடத்திற்கு எடுத்து கொள்வார்களோ? சரி, நீங்க என்ன வேணும்னாலும் பண்ணிக்கோங்க. ஆனா தயவு செய்து மம்மூட்டி சார் சொன்னது போல் 'சர்வதேச இந்திய திரைப்பட விழா' என்பதை 'சர்வதேச இந்திய பாலிவுட் திரைப்பட விழா' என்று மாற்றி கொள்ளுங்கள்.
Posted by Sathiya at 9:09 PM 7 comments
Labels: Cinema, Nation, சினிமா, நாட்டு நடப்பு
Monday, June 9, 2008
குங்ஃபூ பாண்டா - கண்டிப்பா பாருங்க!

சென்ற சனிக்கிழமை ஏதாவது ஒரு படத்துக்கு போலாம்னு முடிவு பண்ணோம். என்ன படம் போறதுன்னு ஒரே குழப்பம். கடந்த இரண்டு மாதமாய் வந்த எந்த படங்களும் திரையரங்கு சென்று பார்க்கும் அளவுக்கு என்னை தூண்டவில்லை.
கடைசியாக தங்கமணிக்கு அனிமேஷன் படங்கள் பிடிக்கும் என்பதால் இந்த 'குங்ஃபூ பாண்டா' படத்துக்கு டிக்கெட் புக் செய்தேன். இப்படத்தின் விளம்பரங்கள் பல நாட்களாக சிங்கப்பூர் ரயில் நிலையங்களில் ஒளிபரப்ப பட்டு வருகின்றன. அதை பார்த்த பொழுது கூட எனக்கு இப்படத்தை பார்க்க வேண்டும் என்று தோனியதில்லை. காரணம் படத்தின் தலைப்பு. இது ஏதோ சீனா குங்ஃபூ சம்பந்த பட்ட சண்டை படம் என்று நினைத்தேன்.
படம் பார்க்க சென்று அமர்ந்து விட்டோம். படம் ஆரம்பித்தது. முதல் காட்சியே சில கார்டூன் கதாபாத்திரங்கள் வந்து கன்னா பின்னாவென்று சண்டை போட்டுக்கொண்டது. எனக்கோ சரியான கடுப்பு. ஆஹா இதை பார்க்கவா வந்தோம்? இது அனிமேஷன் படம் இல்லையா? கார்ட்டூன் படமா? அப்பாடா! அது வெறும் கனவு காட்சி. இப்படத்தின் நாயகன் பொ'வின் (பாண்டா கரடி) கனவு அது. பொ'வை(Po) பார்த்தவுடன் எனக்கு அதை மிகவும் பிடித்துவிட்டது.
சரி இப்போ கதையை பார்ப்போம். பொவின் அப்பா ஒரு நூடுல்ஸ் கடை வைத்து நடத்துவார். அவருக்கு பொவிற்கும் தனது நூடுல்ஸ் செய்யும் ரகசியத்தை சொல்லிகொடுத்து அந்த கடையை பொவிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்பது ஆசை. ஆனால் பொவிற்கோ குங்ஃபூ மீது அலாதி பிரியம். இருப்பினும் பொ சற்று சோம்பேறி. சாப்பாடு என்றால் பொவிற்கு கொள்ளை பிரியம்.
இது இப்படி இருக்கையில் பொ இருக்கும் ஊரின் குங்ஃபூ மாஸ்டர் ஊக்வே(Oogway), டாய் லுங்(Tai Lung) என்னும் தீய சிறுத்தையை எதிர்த்து சண்டையிட ஒரு டிராகன் வாரியரை (Dragon Warrior) தேர்ந்தெடுக்கப்போவதாக அறிவிக்கிறார். இதை பார்க்க செல்லும் பொவை மாஸ்டர் ஊக்வே தற்செயலாக டிராகன் வரியராக தேர்ந்தெடுக்கிறார். இது மாஸ்டர் ஷிபுவிற்கும்(Shifu) அவரின் ஐந்து சீடர்களுக்கும் பிடிக்கவில்லை. மாஸ்டர் ஊக்வேவிற்கு பிறகு அப்பதவியை ஏற்க போவது மாஸ்டர் ஷிபு தான். டாய் லுங்கை சிறுவயதில் எடுத்து வளர்த்து குங்ஃபூ கற்று கொடுத்ததும் மாஸ்டர் ஷிபு தான். ஆனால் மாஸ்டர் ஊக்வே டாய் லுங்கின் மனதில் தீய எண்ணங்கள் இருப்பதால் அதை டிராகன் வாரியராக தேர்ந்தெடுக்க மறுத்து விடுகிறார். மேலும் அதை சிறையும் வைத்து விடுகின்றனர்.
அதன் பிறகு தான் மாஸ்டர் ஷிபு இந்த ஐந்து சீடர்களையும் தேர்ந்தெடுத்து குங்ஃபூ கற்று கொடுக்கிறார். தற்போது அவர்களுக்கும் அந்த டிராகன் வாரியர் பதவி கிடைக்கவில்லை. அதான் இந்த கோவம். இதன் பிறகு பொ எப்படி ஷிபு மாஸ்டரின் நம்பிக்கையையும், ஐந்து சீடர்களின் நட்பையும் பெற்று, குங்ஃபூ கற்று கொண்டு டாய் லுங்கை வெல்கிறது என்பது தான் கதை. அந்த ஐந்து சீடர்களில் ஒன்றான குரங்குக்கு குரல் கொடுத்திருப்பது ஜாக்கி சான்(Jackie Chan), இன்னொரு சீடரான புலிக்கு குரல் கொடுத்திருப்பது ஏஞ்சலினா ஜோலி(Angelina Jolie). விரியன் பாம்பிற்கு குரல் கொடுத்திருப்பது லூஸி லியு(Lucy Liu).
இதில் பொ அடிக்கும் லூட்டிக்கு அளவே இல்லை. அது அடிக்கும் ஒவ்வொரு லூட்டியும் உங்கள் வயிற்றை பதம் பார்ப்பது நிச்சயம். பண்டைய சீனாவை மிக அழகாக காட்டியிருக்கிறார்கள். வசனங்கள் அனைத்தும் மிக நகைச்சுவையாக எழுதப்பட்டு படம் முழுவதையும் ஒரு நகைச்சுவை படமாக எடுத்து இருக்கிறார்கள். இந்த மாதிரி முழுக்க முழுக்க ஒரு நகைச்சுவை கலந்த அனிமேஷன் படத்தை நான் இதுவரை பார்த்ததில்லை.
ஸ்ரேக்(Shrek) படம் போல இதன் தொடர்ச்சி படங்களும் வரும் என்று எதிர்பார்கிறேன். இவ்வருடத்தின் மிக பெரிய ஹிட் படங்களின் வரிசையில் இதுவும் கண்டிப்பாக இருக்கும் என்பது நிச்சயம். ஆகமொத்தத்தில் பெரியோர்கள் முதல் சிறியவர்கள் வரை அனைவரும் கண்டுகளிக்க வேண்டிய படம் இது. இப்படத்தின் வலைப்பூவை காண இங்கே சொடுக்கவும்.
Posted by Sathiya at 8:57 PM 4 comments
Labels: Cinema, Movie Reviews, சினிமா
Thursday, June 5, 2008
டி.ஆரும் என் சண்டையும்
கடந்த ஞாயிற்று கிழமை காலையில் இருந்து கால்பந்து போட்டி(ஜெயித்தும் விட்டோம்), பார்ட்டி என பரபரப்பாக சென்று கொண்டிருந்தது. எல்லாம் முடிந்து ஒரு நாலு மணிக்கு வீடு திரும்பினோம். சிறிது நேரம் கண்ணயர்ந்து விட்டு நானும் தங்கமணியும் பேசத் தொடங்கினோம். இந்த பேச்சு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அப்படியே சண்டையில் வந்து முடிந்தது.
அதன் பின் இருவரும் எதுவும் பேசாமல் தொலைக்காட்சியை பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம். நல்ல வேளையாக டிவி ரிமோட் என்னிடம் இருந்தது. இந்த மாதிரி ஏற்கனவே சண்டையில் இருக்கும் போது நாங்கள் இருவரும் ரிமோட்டுக்காக சண்டை போடுவதில்லை. நானும் சன் டிவி, விஜய் டிவி என மாற்றி மாற்றி வைத்துக் கொண்டிருந்தேன், நிகழவிருக்கும் அதிர்ச்சியூட்டும் சம்பவத்தை பற்றி சற்றும் அறியாதவனாய். அப்போ தாங்க அந்த சம்பவம் நடந்தது. சன் டிவியில் ஏதோ படம் ஆரம்பித்தது. சரி, இதையாவது பார்ப்போமே என்று ஆவலாக ஒலியை ஏற்றி வைத்தால், அது நம்ம டிஆரின் 'வீராசாமி'யாம். எனக்கு தூக்கி வாரி போட்டது. தமிழ்மணத்தில் ஒருவர் விட்டிருந்த எச்சரிக்கை எனக்கு அப்போது தான் நினைவுக்கு வந்தது.
இதுதாங்க அந்த அறிமுக பாடல்:
இந்த பாட்டுல என்னமா டான்ஸ் ஆடி இருக்கார் பாருங்க. விரைவில் இவர் ஜோடி நம்பர் 1னில் நடுவரா கூட வரலாம். எதுக்கும் தயாராகிக்கோங்க.
இந்த பாட்டுல அவருடைய ஸ்டைலும், அழகும் வெளிப்படும். பில்லா படத்த அஜித்துக்கு பதில் இவர் பண்ணி இருந்தா, இன்னும் டக்கரா இருந்திருக்கும் இல்ல? அதை நெனச்சாலே எனக்கு வார்த்தை வரமாட்டேங்குது.
படையப்பா படத்துல ரஜினி, ரம்யா கிருஷ்ணன் முன்னாடி ஊஞ்சல இழுத்து போட்டு ஒக்காருவாறே, அந்த காட்சி ஞாபகம் இருக்கா? இப்போ இந்த காட்சிய பாருங்க, அதை விட எவ்வளவு பிரமாதமா செஞ்சி இருக்கார் பாருங்க டி.ஆர்.
இதுல டி.ஆரின் தங்கச்சியை காதலிக்கும் இன்னொரு ஹீரோ படம் பூராவும் காதில் ஒரு சாம்பிராணி பத்தியை சொருகி கொண்டிருப்பார். படம் முடியறதுக்குள்ள அதை யாராவது கொளுத்துவாங்கனு எதிர்பார்த்தேன். கடைசி வரை யாரும் அதை கொளுத்தவே இல்லை:( எங்க இருந்து தான் இந்த மாதிரி ஆளுங்களை எல்லாம் பிடிப்பாரோ?இப்போ நம்ம கதைக்கு வருவோம். இந்த மாதிரி தங்கமணியோட சண்டைல இருக்கும் போது, எப்பவுமே கஷ்டப்பட்டு முகத்த இறுக்கமாகவே வச்சுக்கிட்டு இருக்கணும். இல்லைனா நான் சண்டைல தோத்தது போல ஆகிவிடும். இதுக்காகவே எவ்வளவோ கஷ்டப்பட்டு என் சிரிப்பை எல்லாம் அடக்கி கொண்டு இந்த படத்தை பார்த்துகிட்டிருந்தேன். ஆனால் இந்த காட்சிகளை பார்த்துவிட்டு என்னால் தாங்க முடியாமல் சிரித்து விட்டேன். உங்களால சிரிக்காம இருக்க முடியுதானு முயற்சி பண்ணி பாருங்க.
நல்ல வேளை, பாஸ்கர் இவர பிடிச்சிருக்காரு, இல்லனா....யய்யாடி!
இந்த படத்தோட சேர்த்து இவர் மொத்தம் நாற்பதொன்பது தங்கச்சிகளை மார்மேலையும், தோள்மேலையும் போட்டு வளர்த்திருக்கார். அடுத்த படத்தோட அரை சதம் அடித்து விடுவார்.
இதை பார்த்து விட்டு தங்கமணியின் கைகள் தலைவலி தைலத்தை நோக்கி எட்டியது. நான் சிரித்ததை பார்த்த தங்கமணி, ஜெயித்து விட்ட தோரணையோடு என்னை பார்த்து "மரியாதையா சேனலை மாத்துரியானு" அன்பு கட்டளை இட்டார். நானும் படம் முடியபோவுது, கிளைமாக்ஸ் பார்த்துட்டு மாத்திடறேனு சொல்லிட்டு அந்த கொடுமையையும் பார்த்தேன். இதுக்கு மேலயும் தாங்க முடியாதுன்னு தங்கமணி எழுந்து சமயகட்டுக்குள்ள காபி போட போயிட்டாங்க. அப்பாடா எப்படியோ சண்டை தீர்ந்தது, ஆனா ஒரு சண்டே இப்படி வீணாகி போச்சே!
Posted by Sathiya at 12:21 AM 4 comments
Labels: Comedy, சினிமா, நிகழ்வுகள், வீடியோ
Tuesday, March 25, 2008
கண்ணதாசன் காரைக்குடி...
இப்போ கொஞ்ச நாளா என் ipodல திரும்ப திரும்ப ஓடிகிட்டிருக்க பாட்டு இந்த அஞ்சாதே படத்துல வர கண்ணதாசன் காரைக்குடி பாட்டு தாங்க. இந்த பாட்ட கேக்கறத விட பார்க்கறதுக்கு இன்னும் ரொம்ப நல்லா இருக்கும். இந்த பாட்டுல வர நடன அசைவுகள் ரொம்ப நல்லா, புதுமையா, எளிமையா இருக்கும். டான்ஸ் ஆட தெரியாதவங்க இந்த பாட்ட பார்த்தா ரொம்ப சுளுவா ஆட கத்துக்கலாம். நரேன் ரொம்ப நல்லா ஆடி இருப்பார்.
இந்த படத்தின் நடன இயக்குனர்கள் பாபி, தினா. இதை ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு தேடி கண்டுபிடிச்சேன். எங்கயும் இவங்க பேரை மட்டும் போடவே இல்லை. எனக்கு தெரிஞ்சி கானா பாட்டுக்கு இந்த அளவுக்கு அழகா நடனம் அமைச்சி இருக்கறது பிரபு தேவாவுக்கு அப்புறம் இவங்க தான். இந்த கீழ இருக்க மூணு பாட்டையும் ஒரு தடவை பாருங்க. கத்தாழ கண்ணால, கண்ணதாசன் காரைக்குடி, வாழ மீனு இந்த மூணு பாட்டுலையும் ஒரு ஒத்துமை இருக்கு. எளிமையான பாட்டு வரிகள், எளிமையான நடன அசைவுகள், எளிமையான இசை - இது மிஸ்கின் ஸ்டைலா இல்ல சுந்தர் சி பாபு ஸ்டைலானு தெரியல? கானா பாட்டுனா அதிரடி நடனம், அதிவேக இசை என்று இருந்த தமிழ் சினிமாவில் ஒரு புதிய முயற்சியில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார் மிஸ்கின் இல்ல இல்ல சுந்தர் சி பாபு. வாழ்த்துக்கள்!
அஞ்சாதே படத்துல சில தவறுகள் இருந்தாலும் படத்தை ரொம்ப நல்லா எடுத்து இருக்கார் மிஸ்கின். நரேன், பிரசன்னா நடிப்பு அற்புதம். படத்துல நிறைய எடத்துல வசனங்களுக்கு பதில் இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு மூலம் கதை சொல்லி இருக்கிறார்கள். அந்த அளவுக்கு பின்னணி இசை ரொம்ப கலக்கலா இருக்கு. படத்துல வர தீம் மியூசிக் எல்லாம் சூப்பர். மிஸ்கின் இவ்வளவு நல்லா பாடறதை கேக்க அச்சிரியமா இருக்கு. அச்சம் தவிர் டைட்டில் சாங் ரொம்ப நல்லா பாடி இருப்பார். அவர் தோற்றத்துக்கும் குரலுக்கும் சம்பந்தமே இல்ல.
சரி, டான்ஸ் கத்துக்கணும்னு ஆசை படரவங்க எல்லாம் கண்டிப்பா இந்த பாட்டை எல்லாம் பாருங்க. இதுல எனக்கு ரொம்ப புடிச்ச நடன அசைவு கண்ணதாசன் காரைக்குடி பாட்டுல நரேன் வலது கைய மேல தூக்கிட்டு இடது கைய கீழ இறகிட்டு கால்களை கொஞ்சம் வளைத்து கொண்டு முன்னாடி நாலு ஸ்டெப் பின்னாடி நாலு வைப்பாரே அதான். பாட்டு முடியும் போது கூட இதுல தான் முடியும். பாருங்க.
Posted by Sathiya at 8:00 PM 0 comments
Wednesday, March 19, 2008
மார்க் ஆண்டனி - ரகுவரன்
நடிகர் ரகுவரன் காலமான செய்தி மிகவும் அதிர்ச்சியாக இருந்துச்சு. எனக்கு மிகவும் பிடித்த நடிகர்களில் இவரும் ஒருவர். இவர் எந்த ரோலில் நடித்தாலும் அந்த பாத்திரத்தில் ஒன்றி விடுவார். பிரகாஷ் ராஜ் போன்ற வில்லன் நடிகர்களுக்கு இவர் ஒரு முன்னோடி. கத்தியின்றி, ரத்தமின்றி, பெருசா சண்டையும் இன்றி வில்லனாக நடித்த இவர் ஒரு 'Trend Setter'.
பாட்ஷா படத்தில் மாணிக் பாட்ஷா எப்படி பிரபலமோ அந்த அளவுக்கு மார்க் ஆண்டனியும் பிரபலம். ரொம்ப நல்லா பண்ணியிருப்பார். ஆனா எனக்கு இவரு வில்லனா நடிச்சத விட குணசித்திர வேடங்களில் நடித்த படங்கள் தான் ரொம்ப பிடிக்கும்.
என் பொம்மகுட்டி அம்மாவுக்கு, சம்சாரம் அது மின்சாரம், லவ் டுடே, அஞ்சலி, முகவரி, ரோஜா கூட்டம், ரன் போன்ற பல படங்களில் இவர் குணசித்திர வேடங்களில் வாழ்ந்து காட்டியிருப்பார். அதிலும் ரன், முகவரி ஆகிய படங்களில் இவரது நடிப்பு எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.
இவர் சேர்ந்து நடிக்காத ஒரே நடிகர் கமல் என்று படித்தும் எனக்கு கொஞ்சம் சங்கடமா இருந்தது. கமல் எப்பொழுதும் நல்ல நடிகர்களை தன் படங்களில் போடுவார், எப்படி இவர் மிஸ் ஆனார்னு புரியலை. நான் ஸ்கூல் படிக்கும் போது இருந்து இவர் நடிப்ப பார்த்திருக்கேன். ஆரம்பத்துல இவர எனக்கு புடிக்காது. ஒரே வில்லத்தனமான பாத்திரங்களா பண்ணிக்கிட்டு இருப்பாரு.
ஒரு தடவை தூர்தர்ஷன்ல ஒரு அமெரிக்க வாலிபரின் பேட்டி போட்டாங்க. வணக்கம் தமிழகம் மாதிரி ஒரு நிகழ்ச்சி அது. அப்ப கொஞ்சம் பிரபலமான வாலிபர் அவர், ஆனா இப்போ பேரு மறந்து போச்சு எனக்கு. இதுல விசேஷம் என்னன்னா அந்த அமெரிக்க வாலிபர் முழுக்க முழுக்க தமிழ்ல பேட்டி கொடுத்தார். திருக்குறள் எல்லாம் சொன்னார். மதுரை தமிழ் சங்கத்துல தமிழ் படிச்சாராம். கேக்கவே ரொம்ப பெருமையா இருந்துச்சு. அதுல அவர் கிட்ட அவருக்கு தமிழ்ல பிடிச்ச நடிகர் யாருன்னு கேட்டாங்க. நான் அவர் ரஜினி, கமல், சிவாஜி இப்படி யாரையாவது சொல்ல போறார்னு நெனச்சேன். ஆனா அவர் தனக்கு பிடித்த நடிகர் ரகுவரன்னு சொன்னாரு. அப்ப ரகுவரன் அந்த அளவுக்கு பிரபலம் கிடையாது. உடனே எல்லார் மனசுலயும் இருந்த கேள்விய அந்த வாலிபரை பார்த்து கேட்டாங்க, "ஏன் அவரை பிடிக்கும்?". உடனே அவர் ரகுவரனுடைய கண்கள் மிகவும் வலிமையானவை, அவர் பாடி லாங்குவேஜ் அசத்தலா இருக்கும், அவர் வசனம் பேசாமலேயே அவர் என்ன நினைக்கிறார்னு தன் கண்களாலேயே சொல்லிடுவார்னு ரகுவரனை பத்தி சொன்னாரு.
இதுக்கப்புறம் தான் ரகுவரனை பார்க்க ஆரமித்தேன். அந்த அமெரிக்க வாலிபர் ரகுவரனை பத்தி சொன்னது அவ்வளவும் உண்மைன்னு புரிஞ்சிகிட்டேன். அதுக்கப்புறம் என் பொம்மகுட்டி அம்மாவுக்கு படம் பார்த்தடுக்கப்புறம் தான் அவரை ரொம்ப பிடிக்க ஆரம்பிச்சுது. அந்த படத்துல சத்யராஜ், சுஹாசினியை விட இவர் தான் மனசுல நின்னார். இந்த படம் வந்த போது எனக்கு பத்து வயசு. அந்த வயசுல இருந்தே இவரை எனக்கு பிடிக்கும்.
அப்புறம் இவர் சின்ன திரையில் வாழ்ந்து காட்டுன "இது ஒரு மனிதனின் கதை" யை யாரும் மறந்திருக்க முடியாது. அதில் வருவது போலவே அவரது உண்மை வாழ்க்கையிலும் நடக்கும்னு நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. தனது இன்னுயிரை நீத்து இறைவனடி சேர்ந்த இவரின் ஆத்மா சாந்தி அடைய இறைவனை வேண்டுகிறேன்.
ரகுவரனுடைய விகி(wiki) பக்கம் இங்கே.
Sunday, February 24, 2008
ஜோதா அக்பர் திரைப்பட விமர்சனம்!
நடிகர்கள்: ஹ்ரித்திக் ரோஷன், ஐஸ்வர்யா ராய்
இயக்குனர்: அஷுடோஷ் கோவாரிகர்
தயாரிப்பு: ரோன்னி ஸ்க்ருவாலா, அஷுடோஷ் கோவாரிகர்
கதை: ஹைதர் அலி
இசை: ஏ. ஆர். ரஹ்மான்
ஒளிப்பதிவு: கிரண் தியோஹன்ஸ்
எடிட்டிங்: பல்லு சலுஜா
வீர பாண்டிய கட்டபொம்மனுக்கு எப்படி ஒரு சிவாஜி கணேசனோ அது மாதிரி அக்பருக்கு ஒரு ஹ்ரித்திக் ரோஷன்னு சொல்லலாம். சிவாஜி பேசிய அளவுக்கு நீண்ட வசனங்கள் இல்லை என்றாலும் கூட அக்பர் இப்படி தான் இருந்திருப்பார் என்று கண்டிப்பாக நம்பும் படியாக கன கச்சிதமாக பொருந்தி இருக்கிறார். இனி அக்பர் என்றாலே எனக்கு ஹ்ரித்திக் தான் ஞாபத்துக்கு வருவார்.
எப்போதுமே இந்த மாதிரி சரித்திர படங்களை எதுப்பது ஒரு பெரிய ரிஸ்க். இந்த படத்தை அஷுடோஷ் கோவாரிகர் எடுக்க போறாருன்னு கேள்வி பட்டவுடனே எங்க படம் ஊத்திக்க போகுதோன்னு ரொம்ப கவலை பட்டேன். படம் வெளியாகி ஓரளவுக்கு நல்லா ஓடுதுன்னு தெரிஞ்சவுடனே தான் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டேன். ஏன்னா நான் கோவாரிகரோட மிகப்பெரிய விசிறி. அவர் படம் எடுக்குற உத்தி எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். ரொம்ப யதார்த்தமா எடுப்பார். இந்த படமும் அப்படிதான். ஆனா ரொம்ப பிரமாண்டமா எடுத்திருக்கார். நம்ம நாட்டுலையும் இந்த மாதிரி ஹாலிவுட் ரேஞ்சுக்கு படம் எடுக்கறாங்களேனு ரொம்ப பெருமையா இருக்கு. படத்துல வர போர் கட்சிகளை எல்லாம் பார்த்து அசந்து போயிட்டேன்.
எனக்கு ஹ்ரித்திக் ரோஷனுடைய நடிப்பு பெருசா ஒண்ணும் பிடிக்காது. அவருடைய படம் சிலது நல்லா இருக்கும், ஆள் நல்லா நடனம் ஆடுவார். அவ்வளோதான் அவரை பற்றி என்னுடைய அபிப்பிராயம். ஆனா இந்த படத்துல அவர் பின்னி பிடல் எடுத்துட்டார். அப்படியே அக்பராகவே வாழ்ந்து இருக்கார். இதுல கோவாரிகருடைய பங்கும் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். ஐஸ்வர்யா ராயும் ஜோதா பாத்திரத்தில் நல்லா பொருந்தி இருக்கார். அவருடைய பாத்திரத்தை அறிந்து அழகாக செய்திருக்கிறார்.
அக்பர் ஹிந்துஸ்தானை முழுவதுமாக முகலாயர்கள் ஆள வேண்டும் என்ற தன் முன்னோர்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக முயற்சி செய்கிறார். அந்த முயற்சியின் ஒரு பங்காக தான் அவர் ஜோதாவை திருமணம் செய்து கொள்கிறார். ஜோதா ராஜ்புட் வம்சத்தை சேர்ந்தவள். அவர் ஒரு ஹிந்து, அதிலும் சுத்த சைவம். இவர்களின் திருமணம், அதில் எழும் பிரச்சனை, திருமணத்திற்கு பின் இவர்களுக்குள் உதிக்கும் காதல், உள்நாட்டு சதி, அக்பரின் ஆட்சி திறன், அவர் நல்லாட்சி செய்ய எடுத்து கொண்ட முயற்சி என அனைத்தையும் மிக அழகாக சொல்லியிருக்கிறார்கள்.
"அக்பர் தி கிரேட்" பேரை கேட்டாலே ஒரு கம்பீரம் தெரியுது இல்ல. அதை இந்த படத்துல பார்க்கலாம். படத்துல வர நிறைய விஷயங்கள் சின்ன வயசுல ஹிஸ்ட்ரி புத்தகத்துல படிச்சதெல்லாம் ஞாபகப்படுத்துது. இந்த மாதிரி நாலு படம் பார்த்தா போதும் புத்தகத்தையே படிக்க வேண்டாம். படத்துல ஒளிப்பதிவும், இசையும் பிரமாதம். ஒளிப்பதிவு நான் முன்னமே சொன்ன மாதிரி ஹாலிவுட் ரேஞ்சுக்கு இருக்கு. இசையை பத்தி சொல்லவே வேண்டாம். ஏ. ஆர். ரஹ்மான் திரும்பவும் அவர் ஒரு ஜீநியஸ்னு நிரூபிச்சிருக்கார். பாட்டெல்லாம் அப்படியே மெய் சிலிர்க்க வைக்குது. இதை படிக்கும் போது என் வலைப்பூவில் ஒலிக்கும் இசையும் இந்த படத்தில் வருவது தான். ஏ.ஆர்.ரஹ்மானுக்கும் கோவாரிகருக்கும் கெமிஸ்ட்ரி நல்லா வொர்க்-அவுட் ஆகுது. இவர்கள் இணைந்து செய்த மூன்று படத்திலும் பாடல்கள் எல்லாம் சூப்பர் ஹிட்.
படம் கொஞ்சம் நீளமாக இருந்தாலும் ரொம்ப நல்லா இருக்கு. அஷுடோஷ் இந்த மாதிரி எப்பவுமே நல்ல படங்களா எடுக்கனும்னு நான் மனதார வாழ்த்துகிறேன்!
Posted by Sathiya at 10:32 AM 0 comments
Labels: Cinema, Movie Reviews, சினிமா
Saturday, January 26, 2008
ஊர் வம்பு!
பாலச்சந்தர்: ஏம்மா, கேஸ் எல்லாம் எப்படி போயிட்டிருக்கு?
குஸ்பூ: அத ஏன் சார் கேக்கறீங்க? இப்போவெல்லாம் நான் டாய்லெட் கூட செருப்பு போட்டுக்கிட்டு போறதில்ல.
*****
ஷங்கர்: ஸ்ரியாவ பார்த்தீங்களா? சிவாஜில கூட இப்படி காஸ்ட்யும் கொடுக்கலையே அவங்களுக்கு? மிஸ் பண்ணிட்டோமா?
ரஜினி: ஆமா, கமல் உங்க பொண்ணு ஹீரோயினா நடிக்குதாமே? சொல்லவே இல்ல?
கமல்: இல்ல ரஜினி! நீங்க உங்க அடுத்த படத்துக்கு ஹீரோயின் தேடுறீங்கன்னு சொன்னாங்க. அதன் சொல்லல!
கமல்: கொஞ்சம் ஓவரா பேசிட்டோமோ?ரஜினி: ச்சே! தெரியாத்தனமா கேட்டுட்டோமோ?
பிரபு: கேட்டீங்களா விஷயத்த? கமல் ரஜினி ஸார நக்கல் அடிசிட்டாராம்.
கமல்: ஏதோ, தெரியாம மனசுல இருந்தத அப்படியே பேசிட்டேன். நீங்க தான் ரஜினிய சமாதானம் பண்ணனும்.
பாலச்சந்தர்: ஏதோ, தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ உண்மைய சொல்லிட்ட. நான் பார்த்துக்குறேன், விடு! Posted by Sathiya at 12:51 PM 3 comments
Monday, December 17, 2007
பில்லா 2007 திரைப்பட விமர்சனம்
இயக்குனர்: விஷ்ணுவர்தன்
இசை: யுவன் ஷங்கர் ராஜா
கதை: சலீம் கான், ஜாவேத் அக்தர்
எடிட்டிங்: ஸ்ரீகர் பிரசாத்
ஒளிப்பதிவு: நிரவ் ஷா
தயாரிப்பு: சுரேஷ்
பில்லா ரஜினி படத்தை அஜித்த வச்சு ரீமேக் செய்யறாங்கனு கேள்வி பட்ட உடனே இது சரி பட்டு வருமானு யோசிச்சேன். அப்புறம் பில்லா படங்களை(stills) பார்த்ததும் பரவா இல்லைன்னு தோணுச்சு. இப்போ படத்தை பார்த்ததுக்கப்புறம் இந்த படத்தை அஜித்தை தவிர வேறு யாரும் இவ்வளவு நல்லா செய்திருக்க முடியாதுன்னு தோணுது. (நான் ஷாருக்கான் நடித்த ஹிந்தி டான் ரீமேக் படமும் பார்த்திருக்கேன். ஆனா நான் தூங்கி வழிஞ்சிகிட்டு பார்த்த முதல் ஷாருக்கான் படம் இதான். இந்த ரோல் ஷாருக்கானுக்கு சுத்தமா பொருந்தவே இல்லை. இதை சல்மான்கான் இல்ல ஹ்ரித்திக் ரோஷன் பண்ணி இருந்தால் நல்லா இருந்திருக்கும்னு தோணுச்சு. இல்ல சஞ்சய்தத் மிகவும் பொருந்தி இருப்பார்.)
படத்துல என்னை ரொம்ப கவர்ந்தவை தல அஜித், பின்னணி இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு. தலைய பார்த்த உடனே நான் மேர்சில் ஆயிட்டேன். சும்மா கலக்கலா இருக்காரு. செரியான ஸ்டைல் காட்டியிருக்கார்! வாலிக்கு அப்புறம் ரொம்ப வருஷம் கழிச்சு இந்த மாதிரி அஜித்த பார்க்க ரொம்ப நல்லா இருந்தது. அஜித் இதுல ஒரு கேரக்டர்ல அடிக்கடி புகை பிடிக்கிறார். அதை பார்த்த உடனே எனக்கு நம்ம ராமதாஸ் தான் ஞாபகம் வந்தாரு. அவர் கிட்ட இருந்து கூடிய சிக்கிரம் ஒரு அறிக்கை எதிர்பார்க்கலாம். சொல்ல மறந்துட்டேன். தலைக்கு கொஞ்சம் தொப்பை மட்டும் நல்லா தெரியுது. அத மட்டும் கொரச்சா இன்னும் நல்லா இருக்கும்.
பின்னணி இசைல யுவன் சும்மா பிச்சு ஒதரி இருக்காரு. படத்தை பார்த்து நான் பேஜார் ஆயிட்டேன். அதிலும் அந்த பில்லா தீம் மியூசிக்க அடிச்சிக்க முடியாது. இதை நீங்க திரை அரங்கில் பார்த்தால் தான் முழுவதுமாக அனுபவிக்க முடியும். அதே போல் ஒளிப்பதிவு. ரொம்ப நல்லா இருந்தது. ஒரு தமிழ் படம் பார்க்குற மாதிரியே இல்ல. படத்த பார்த்துட்டு வந்ததுக்கப்புறம் யார் ஒளிப்பதிவுன்னு வலைல தேடி பார்த்தா நிரவ் ஷாவாம். இவர் தான் தூம் 2, போக்கிரி படங்களின் ஒளிப்பதிவாளர். அதான்!
திரைஅரங்குல அஜித்க்கு இணையா நயன்தாராவுக்கும் விழில் பறக்குது. உடம்ப குறைத்து ரொம்ப ஸ்லிம்மா இருக்காங்க. படம் பூராவும் நடக்கறாங்க, நிக்கறாங்க இல்ல ஓடறாங்க. கொஞ்சம் கவர்ச்சியா நடிச்சி இருக்காங்க. மத்தபடி நயன்தாரா, நமீதா, சந்தானம் இவங்களுக்கு பெருசா ஒண்ணும் ரோலே இல்ல. படத்துல முக்கியமா வர்றது அஜித், பிரபு மற்றும் ரஹ்மான்.பிரபு எப்பவுமே ஹீரோவா நடிக்கரத விட இந்த மாதிரி சின்ன சின்ன வேஷத்துல தான் நல்லா அசத்துவாறு. உதாரணத்துக்கு அஞ்சலி படம். இதுலையும் ரொம்ப நல்லா பண்ணி இருக்காரு. இவரது குரல் சில இடத்துல நடிகர் திலகம் பேசுவது போலவே இருக்குது. இன்னும் சொல்ல போனால் விடுதலை படத்துல சிவாஜி பண்ணி இருப்பாரே அதே மாதிரி பண்ணி இருக்கார். தல இவர வச்சு சில காட்சிகள்ல காமெடி எல்லாம் பண்ணி இருக்கார். தலைக்கு இது போல காமெடி எல்லாம் வருமானு ரொம்ப ஆச்சர்யமா இருந்தது. உண்மையிலேயே ரொம்ப நல்லா பண்ணி இருந்தார். இயக்குனருக்கு பாராட்டுக்கள்!
ரஹ்மானும் நல்லா நடிச்சிருக்கார். அவருக்கு இந்த போலீஸ் வேடம் நல்லா பொருந்துது. பழைய படத்தோட ரீமேக் என்பதால சில விஷயங்கள் லாஜிக்கலா இடிக்குது. ஆனா அதெல்லாம் பார்க்கப்பிடாது. படம் கண்டிப்பா நல்லா ஓடும். இன்னும் நிறைய பழைய படங்கள் ரீமேக் ஆகி வரும். அதுல நிறைய ரஜினி படமாத்தான் இருக்கும் (விஜய் முரட்டு காளை பண்ணுவார்னு நினைக்கிறேன்). மொத்தத்துல பில்லா கண்டிப்பா பார்க்க வேண்டிய படம். எனக்கே இன்னொரு வாட்டி பார்க்கணும் போல இருக்கு (நான் அஜித் விசிறி கிடையாது)!
Posted by Sathiya at 8:41 AM 3 comments
Labels: Movie Reviews, சினிமா
Monday, December 3, 2007
என்சேன்டெட், ஆஜா நாச்லே திரைப்பட விமர்சனம்
நடிகர்கள்: அமி அடம்ஸ் (Amy Adams), பாட்ரிக் தேம்ப்செய் (Patrick Dempsey), ஜேம்ஸ் மார்ஸ்டென் (James Marsden), திமோதி ஸ்பால் (Timothy Spall
இயக்குனர்: கெவின் லிமா (Kevin Lima)
தயாரிப்பு: வால்ட் டிஸ்நி பிக்சர்ஸ் (Walt Disney Pictures)
எனக்கு பேரி டேல் (Fairy Tale) கதைன்னா சின்ன வயசுல இருந்தே ரொம்ப பிடிக்கும். அதான் இந்த படம் ரிலீஸ் ஆனவுடனே போய் பார்க்கணும்னு நெனச்சிட்டு இருந்தேன். ஆனா கதாநாயகிய போஸ்டர்ல பார்த்தா அவ்வளவா பிடிக்கல. (அது என்னவோ நாம எப்ப படத்துக்கு போனாலும் யார் நடிக்கிரான்னு கேட்டுட்டு தான் போவோம். யார் டைரக்டர்னு இப்போ தான் கொஞ்ச நாளா கேக்க ஆரமிச்சிருக்கோம்) இருந்தாலும் படத்துக்கு போனேன். ரொம்ப நல்லா இருந்தது. எனக்கு படம் ரொம்ப பிடிச்சதுக்கு காரணமே கதாநாயகியோட(Amy Adams) நடிப்பு தாங்க. கலக்கிட்டாங்க. ஒரு வெகுளித்தனமான, அப்பாவியான பெண்ணாக ரொம்ப அழகா நடிச்சிருக்காங்க. சூப்பர்!
கதைல இவங்க பேரி டேல் உலகத்துல இருந்து நம்மளோட நிஜ உலகத்துக்கு வந்துடறாங்க. அப்புறம் என்ன நடக்குதுன்றது தான் கதை. படத்துல நல்ல காமெடி, காதல் மற்றும் பாட்டெல்லாம் இருக்கு. சில காட்சிகள்ல நம்ம இந்திய படம் பார்க்குற மாதிரி இருக்கும். ஆக மொத்தத்துல இது எல்லாரும் பார்க்க கூடிய ஒரு நல்ல பொழுது போக்கான படம். கண்டிப்பா பாருங்க!
நடிகர்கள்: மாதுரி தீக்ஷிட், அக்ஷய் கண்ணா, குனால் கபூர், கொன்கொனா சென் ஷர்மா, திவ்யா தட்டா, இர்பான் கான்
இசை: சலீம் சுலைமான்
தயாரிப்பு: ஆதித்ய சோப்ரா
இது மாதுரி தீக்ஷிட் சினிமாவில் மறுபிரவேசம் செய்திருக்கும் படம். மிகுந்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கு இடையில் வெளியாகி இருக்கும் இப்படம் ஓரளவே வெற்றி கண்டுள்ளது.
கதைன்னு சொல்ல போனா பெருசா ஒண்ணும் இல்லீங்க. அமெரிக்காவில் வாழ்ந்து வரும் மாதுரி தனது கிராமத்தில் தான் நடனம் பயின்ற அரங்கினை தன் குருநாதர் மறைவிற்கு பின் இடிக்க நினைப்பவர்களிடம் இருந்து அதை அழியாமல் காப்பாற்றுவதே கதை. இதுக்காக ஒரு பந்தயம் போட்டு அந்த கிராமத்துல இருக்கவங்கள வச்சே ஒரு நடன நிகழ்ச்சி நடத்தி காட்டுவாங்க மாதுரி. படத்தை பூராவும் அழகாக கிராமத்திலேயே எடுத்திருக்கிறார்கள். பாராட்ட வேண்டிய விஷயம். இப்பொழுதெல்லாம் ஹிந்தி படங்களை வெளிநாட்டில் தான் எடுக்கிறார்கள். அவ்வப்போது இப்படம் 'ஸ்வதேஸ்' மற்றும் 'லகான்' திரைப்படங்களை நினைவூட்டும்.
இப்படம் ஓடுவதற்கு முக்கிய காரணம் மாதுரி தான். அப்பா! என்ன ஒரு நடனம்? சும்மா பிச்சு ஒதரிட்டாங்க. இப்போ இருக்கும் இளம் வயது நாயகிகள் கூட இப்படி ஆட முடியாது. திருவிளையாடல் ஸ்டைல்ல 'டான்ஸுக்கு மதுரின்னு' சொல்ல வச்சுட்டாங்க! என்னை ரொம்ப கவர்ந்தது கொன்கொனா சென்னுடைய (Konkona Sen) நடிப்பு தான். வழக்கம் போல இந்த படத்துலயும் எல்லாரையும் தூக்கி சாப்பிட்டுட்டாங்க, நடிப்புல. நடன தேர்வுக்காக இவங்க ஒரு காட்சியில ஆடி கட்டுவாங்க பாருங்க.... சான்ஸே இல்ல! ஆட தெரியாத ஒருத்தர் எப்படி ஆடுவரோ அதே மாதிரி மிகவும் நேர்த்தியா பண்ணி இருப்பாங்க. அப்புறம் அக்ஷய் கண்ணா. இவரும் வழக்கம் போல மிகவும் யதார்த்தமாக நடித்திருக்கிறார். இவருடைய நடிப்பு எனக்கு எப்பவுமே ரொம்ப பிடிக்கும். இர்பான் கான் இதுல வெறும் நட்பிற்காக வந்து போகிறார், அதனால நடிக்க பெருசா வாய்ப்பில்லை. எனக்கு தெரிந்து ஹிந்தில நானா படேகர்க்கு(Nana Patekar) அடுத்து இவர்தான்.
சரி விஷயத்துக்கு வருவோம். நீங்க மதுரியோட விசிறியா இருந்தீங்கனா மட்டும் இந்த படத்தை பாருங்க! இல்லைன்னா உங்களுக்கு போர் அடிக்கும்!
Posted by Sathiya at 8:41 AM 3 comments
Labels: Movie Reviews, சினிமா
Friday, November 23, 2007
அரைத்த மாவு!
100 ஆண்டு கால இந்திய சினிமாவில் நிறைய சாதனைகள் உள்ளன. இந்திய சினிமா ஜூலை 7, 1896 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. தமிழ் சினிமா ஆரம்பித்து 75 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகி விட்டது. இதில் தனி மனித சாதனைகள் ஏராளம். அதை எல்லாம் பற்றி நான் இங்கு பேசப் போவதில்லை.
இத்தனை வருட காலத்திலும் ஒரு சில விஷயங்களை காட்சிகளை பல படங்களில் ஒரே மாதிரி தான் எடுக்கிறார்கள். இதில் சில இன்றும் தொடர்கிறது. இது போல காட்சிகள் வரும்போது அடுத்து என்ன நடக்கும்னு சின்ன பசங்களுக்கு கூட தெரியும். அவற்றை பற்றி தான் நான் இங்கு சொல்லப் போகிறேன். இதுல நிறைய 70-80 களில் வந்தவையே.
காட்சி 1: யாராச்சும் ஒருத்தர் படுத்த படுக்கையா இருப்பார். ஏதோ உண்மைய சொல்ல பல நாளா முயற்சி பண்ணுவார். கடைசியா பாதி மட்டேற சொல்லிட்டு உயிரை விட்டுருவார். ஹய்யோ ஹய்யோ!
காட்சி 2: இது ரொம்ப பிரபலம். சின்ன வயசுல இந்த மாதிரி படம் ஆரமிச்சுதுனா ரொம்ப ஆவலா குந்திகின்னு பார்ப்போம். எதுத்த உடனேயே ஒரு கொள்ளை கார கும்பல் வந்து ஒரு வீட்டுல இருக்கற எல்லாரையும் போட்டு தள்ளிடுவாங்க. அதுல ஒரே ஒரு சின்ன பயனோ பொன்னோ மட்டும் தப்பிச்சு போயிடுவாங்க. இவங்க தான் படத்தோட கதாநாயகன் அல்லது கதாநாயகி. இன்னும் சில படத்துல தப்பிச்சி போனவங்க கூட ஏதாச்சும் வீட்டு அல்லது காட்டு விலங்கும் சேர்ந்துக்கும். ஹ்ம்ம்... ஆத்தாளுக்கு ஒரு மாத்தாளு, அடுப்பு கட்டைக்கு ஒரு தொடப்ப கட்ட! இந்த பழ மொழிய எங்க பாட்டி அடிக்கடி சொல்லுவாங்க. இத ரொம்ப நாளா உபயோகிக்கனும்னு பார்த்தேன்...அதான்;)
காட்சி 3: அப்புறம் இந்த இரட்டை வேடம் போட்டு ஹீரோ நடிக்கும் படத்துல பார்த்தீங்கனா, அவங்க சகோதரர்களா வந்தா படம் ஆரமிக்கும் போதே பிரிஞ்சுடுவாங்க. அப்புறம் கடைசியில ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு ஒன்னு சேருவாங்க. அப்ப கூட யாருக்காச்சும் ஜோடி இல்லனா அவங்கள கொன்னுடுவாங்க. அவ்வ்வ்வுங்!
காட்சி 4: ஒரு பயங்கர வில்லன காட்டுவாங்க. அவன எதிர்த்து யார் பேசினாலும் அவங்கள உடனே பேச்சே இல்லாம கொன்னுடுவான் வில்லன். ஆனா நம்ம ஹீரோ பேசினா மட்டும் முதல மாத்தி மாத்தி டயலாக் தான். அப்புறம் எப்படியாவது ஹீரோவ பிடிசிடுவான் வில்லன். ஆனா உடனே சாகடிக்க மாட்டான். ஹீரோவ ஒரு ரூம்ல வச்சு கட்டி(ரொம்ப ஈசியா அவுக்குற மாதிரி) ஒரு குண்டு வச்சுட்டு(அதுக்கும் வெடிக்க நேரம் ஜாஸ்தியா வச்சு ட்டு) போயிடுவான். ஹீரோ தப்பிச்சு வந்து வில்லன கொன்னுடுவாரு. இஸ்ஸ்ஸப்பா! இப்பவே கண்ண கட்டுதே!
காட்சி 5: ஒரு படத்துல ஹீரோ நல்லா பொண்ணுகள கிண்டல் பண்ணி பாட்டு எல்லாம் பாடுவாரு. இத ரொம்ப ஜாலியா காட்டுவாய்ங்க. இன்னொரு படம். அதே காட்சி. ஆனா இப்போ ஹீரோக்கு பதில் வில்லன். அப்புறம் என்ன நடக்கும்னு உங்களுக்கே தெரியும். என்ன கொடுமை இது?
காட்சி 6: இது காலா காலத்துக்கும் நடந்துட்டு வருது. ஹீரோயின்னுக்கும் வேறு ஒருத்தருக்கும் கல்யாணம் நிச்சயம் ஆயிடும். ஆனா கடைசியில நம்ம ஹீரோ பொண்ண தட்டிட்டு போயிடுவாரு. இதுக்காக நல்லவரா இருந்த முதல்ல நிச்சயமானவர கெட்டவரா மாத்திடுவாங்க. ரைட்டு விடு!
காட்சி 7: இதான் எனக்கு தெரிந்த காட்சிகள்லயே டாப்புங்க. படத்துல யாராச்சும் ரெண்டு பேரு ரொம்ப நல்லா அன்யோன்யமா இருப்பாங்க. திடீல்னு அவங்களுக்குள்ள ஒரு பெரிய பிரச்சனை வரும். ஆனா மெய்யாலுமே என்ன நடந்ததுன்னு ஒருத்தருக்கு தெரியாது. இன்னொருத்தர் அதை சொல்ல வருவார். அப்ப இவரு:
"வேண்டாம்! நீ ஒண்ணும் சொல்ல வேண்டாம். உன்ன பார்க்கவே எனக்கு பிடிக்கல. இங்க இருந்து போயிடு"
"நீ என்ன சொல்லப்போறேன்னு எனக்கு தெரியும். வேண்டாம்! போயிடு!"
இப்படி இல்லனா, பக்கத்துல இருக்க ஒருத்தர பார்த்து, "அவன இங்க இருந்து போகச் சொல்லு. இல்ல நான் மனுஷனா இருக்க மாட்டேன்", இப்படி எல்லாம் சொல்லி அனுப்பிடுவாரு.
இதுல இன்னும் கொடுமை என்னன்னா, உண்மைய சொல்ல முயற்சி பண்றவர், கடைசி வரைக்கும் "நான் என்ன சொல்ல வரன்னா, நான் என்ன சொல்ல வரன்னா" இப்படி சொல்லியே நேரத்த ஓட்டிடுவார். அவரு சொல்ல வர உண்மை "நான் என்ன சொல்ல வரன்னா"வை விட சின்னதா தான் இருக்கும்!
அப்புறம் படத்தோட கடைசியில ஒரு சின்ன குழந்தையோ அல்லது சம்பந்தமே இல்லாத ஒருத்தரோ உண்மைய சொல்ல இவங்க ஒன்னு சேர்ந்துடுவாங்க. சொல்ல போனா இந்த மேட்டர வச்சு தான் முழு கதையே! லைட்டா வலிக்குதா?
இஸ்ஸப்பாடா......என் மனசுல இருந்தத எல்லாம் கொட்டிட்டேன்!
Posted by Sathiya at 1:17 PM 2 comments
Monday, November 19, 2007
சாவரியா...
இல்லீங்கோ நான் உங்கள சாக சொல்லலீங்கோ...இது இப்போ வந்து இருக்குற ஹிந்தி படத்தோட டைட்டில். ஆனா இந்த படத்தை பார்த்தா நீங்க அந்த முடிவுக்கு தான் வருவீங்கன்னு பயலுக சொல்றாய்ங்க. அத கேட்டுட்டு தான் நான் என் முடிவ மாத்திகிட்டு ஷாருக்கான் படத்துக்கு போனேன்.
இன்னைக்கு என் கூட வேலை பாக்குற வட இந்திய பையன் ஒருத்தன் சாவரியா படத்தோட கதைய சொன்னான். அவன் கதைய சொல்ல சொல்ல அது எனக்கு ஏற்கனவே பரிட்சியமான கதை மாதிரி இருந்துது.
படத்தோட முடிவ கேட்டவுடனே தான் தெரிஞ்சிது அது நம்ம தமிழ் படம் "இயற்கை". அடப்பாவீங்களா...இதுக்கா இவ்வளவு பில்ட்-அப்? யய்யாடி! இத நான் சஞ்சய் லீலா பான்சாலி கிட்ட இருந்து எதிர் பாக்கல. ஒரு விஷயம் தான் எனக்கு புரியல. இத நம்ம ஆளுங்க கிட்ட கேட்டு வாங்கி எதுத்தாங்களா இல்ல சுட்டுடாங்கலானு! ஏன்னா நம்ம ஆளுங்க கிட்ட இருந்து இன்னும் ஒரு ரியாக்க்ஷனும் காணோம்!
Posted by Sathiya at 6:53 PM 2 comments
Saturday, November 10, 2007
ஓம் சாந்தி ஓம் திரைப்பட விமர்சனம்
மசாலா கலவை!
தயாரிப்பு: கௌரி கான் (ஷாருக்கான் துணைவி)
இயக்குனர்: பாரா கான் (Farah Khan)
நடிகர்கள்: ஷாருக்கான், தீபிகா படுகோனே, ஸ்ரேயாஸ் தல்படே
இசை: விஷால்-சேகர்
ஒளிப்பதிவு: வி. மணிகண்டன்
இது ஒரு முழு நீள மசாலா திரைப்படம். இப்படம் நம் கமல் நடித்த எனக்குள் ஒருவன் திரைப்படத்தை நினைவூட்டுகிறது. ஆம் மறுஜென்மம் பற்றிய கதை தான். அதே மாதிரியான பழி வாங்கும் கதை, ஆனால் நகைச்சுவையாக எதுத்திருக்கிறார்கள். லாஜிக் பார்க்காம படத்தை பார்த்தால் நல்லா என்ஜாய் பண்ணலாம்.
ஷாருக்கான் இந்த படத்தில் ஒரு ஜன்மத்தில் சாதிக்க முடியாததை அடுத்த ஜன்மத்தில் சாதித்து காட்டுகிறார். இடைவெளிக்கு முன் வரை 1970களில் நடப்பது போன்று கதையை காட்டி இருக்கிறார்கள். ஷாருக்கானும் அவரது நண்பரும் துணை நடிகர்கள். ஷாருக்கான் தான் ஓம். ஆனால் ஷாருக்கான் ஒரு பெரிய கதாநாயகனாக விரும்புகிறார். அப்போதைய பாலிவுட் டாப் நடிகையாக வருகிறார் இப்படத்தினுடைய நாயகி தீபிகா படுகோனே. இவர் தான் சாந்தி. மிகவும் அழகாக இருக்கிறார், இப்படத்திற்கு பொருத்தமான தேர்வு. அனைவருக்கும் கனவு தேவதையாக திகழும் இவரை ஷாருக்கான் ஒரு தலையாக காதலிக்கிறார், இந்த படத்துல தான், இல்லனா தோணி கொவிச்சுக்குவார். படப்பிடிப்பில் நடக்கும் எதிர்பாராத விபத்து ஒன்றில் இருந்து தீபிகாவை காப்பாற்றி அவரின் நட்பை பெறுகிறார் ஷாருக்கான். பின்னர் அவர் ஏற்கனவே திருமணம் ஆனவர் என்பதை அறிந்து மனம் ஒடிந்து போகிறார். இவருக்கு எல்லா படத்துலயும் இதே பொழப்பு தான்.
தீபிகாவை வைத்து ஒரு மிகப்பெரிய படத்தை "ஓம் சாந்தி ஓம்" தயாரிக்கிறார் ஒரு பெரிய தயாரிப்பாளர். இவர்தான் அர்ஜுன் ராம்பால், இப்படத்தின் வில்லன். இவர்தான் தீபிகாவை காதலித்து திருமணமும் செய்து கொள்கிறார். ஆனால் தீபிகா திருமணம் ஆனவர் என்று தெரிந்தால் அவர் எடுக்கும் படம் ஓடாது என்பதால் அவர்களுக்கு நடந்த திருமணத்தை மறைமுகமாக வைத்து இருக்கிறார்கள். அதை ஷாருக்கான் தற்செயலாக தெரிந்து கொள்கிறார். பின்னர் தீபிகா தான் கர்பமாக இருப்பதாகவும் தான் மேலும் படத்தில் நடிக்க விரும்பவில்லை என்றும் அர்ஜுனிடம் சொல்கிறார். இதனால் தனக்கு பெரும் நஷ்டம் ஏற்படும் என்பதால் தீபிகாவை அர்ஜுன் தனது ஓம் சாந்தி ஓம் பட செட்டுக்கு கூட்டி சென்று அங்கேயே அவரை வைத்து அடைத்து செட்டை எரித்து விடுகிறார். அர்ஜுன் அவ்விடத்தை விட்டு சென்ற பிறகு இதை பார்க்கிற ஷாருக், தீபிகாவை காப்பாற்றும் முயற்சியில் தனது உயிரை விடுகிறார்.
உயிரை விடும் ஷாருக் ஒரு பெரிய நடிகருக்கு மகனாய் வந்து பிறக்கிறார். பிறகு அவர் பெரிய நடிராகி, எப்படி அர்ஜுன் ராம்பாலை பழி வாங்குகிறார் என்பது தான் பிற்பாதி கதை. படத்தில் ஒரு பாட்டில் அனைத்து பாலிவுட் ஸ்டார்களும் வந்து போகிறார்கள். ஏகப்பட்ட ஸ்டார் கூட்டம். நல்ல மார்க்கெட்டிங் உத்தி. முதல் பாதியில் ஷாருக் தீபிகாவை கவர தான் ஒரு தென் இந்தியா ஹீரோ என்று கதை விட்டு தமிழில் டயலாக் பேசுகிறார் இல்ல இல்ல கொலை செய்கிறார். பாதி படம் கலக்க போவது யாரு மாதிரி இருக்குது. 1970களில் வந்த படங்களையும், அதில் வரும் டயலாக்குகளையும் நக்கல் விதுவது போல் உள்ளது. படத்தில் செட்டிங்கும், உடைகளும் மிக அருமை. இறந்து போன தீபிகா படுகோனேவும் மறுபடியும் வருகிறார், ஆனால் இவர் மறுஜென்மம் இல்லை. என்ன கொடுமை சார் இது? கதையில் பல காட்சிகளை சுலபமாக யூகித்து விட முடிகிறது.
ஆக மொத்தத்தில் ஒரு மசாலா படத்தை நகைச்சுவையாக அனைவரும் ரசிக்கும் படியும் கொடுத்து இருக்கிறார்கள். இப்படத்தை ஷாருக்கை தவிர வேறு யார் செய்து இருந்தாலும் சுமாராகத்தான் ஓடி இருக்கும். இப்படத்திற்கு rediff 3.5 ரேடிங் கொடுத்தது கொஞ்சம் ஓவர் தான். ஷாருக்கான் படம் எப்படி இருந்தாலும் புகழ்றாங்கப்பா!
Posted by Sathiya at 3:22 PM 6 comments
Labels: Movie Reviews, சினிமா
Tuesday, August 21, 2007
Movie Dialogues
கமல் தன் மகளிடம்: நாலு பேரு நல்லா இருக்கனும்னா எதுவுமே தப்பில்லை டா!
கமலின் மகள்: இப்படி சொல்லி சொல்லியே 40 பேருக்கு மேல போட்டு தள்ளியாச்சு. யாருபா அந்த நாலு பேரு?
கமல்: நான், நீ, உன் அண்ணண் அப்புறம்......ஜனகராஜ்!
(Movie: Kreedom)
வில்லன் ராஜ்கிரனிடம்: ஒரு சாதாரன போலீஸ், நீ என் மேல கைய வசுட்டியா?
ராஜ்கிரன்: டேய் நாயே! உன் மேல கைய வைக்க ஒரு டாக்டர் இல்ல என்ஜினியரா வருவாங்க?
(Movie: Ramana)
விஜயகாந்த்: தமி்ழ்ல எனக்கு பிடிக்காத ஒரே வார்த்த, மண்ணிப்பு!
வில்லன்: தமி்ழ்ல உனக்கு வராத ஒரே எழுத்து, "ழ"
(Movie: Dhalapathi)
ரஜினி: ஏன்?
வில்லன்: தேவா!
ரஜினி: அவருக்கு தான் இந்த படத்துல சான்ஸ் தரலியே...அப்புறம் ஏன்?
வில்லன்: போயா லூசு!
(Movie: Pokkiri)
விஜய்: நான் ஒரு தடவை முடிவு பன்னிட்டா, என் பேச்ச நானே கேக்க மாட்டேன்!
வில்லன்: உன் பேச்ச ஒரு நாயும் கேக்காதுன்னு சொன்னாங்க...அது சரி தான் போல!
(Movie: Dharmapuri)
விஜயகாந்த்: நான் அடங்கி போறவன் இல்ல, அடக்கிட்டு போறவன்!
வில்லன்: இப்படி சொல்லி சொல்லியே எங்க காஸ்ட்யும்ஸ்ஸ எல்லாம் நாறடிச்சிட்ட!
Posted by Sathiya at 3:31 PM 1 comments






